Skip to main content

തിരു നബി : സ്നേഹം, കരുണ, മാനവികത





തിരു നബി : സ്നേഹം, കരുണ, മാനവികത


മനുഷ്യചരിത്രം അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന കാലത്ത്, അനീതിയും അസമത്വവും ക്രൂരതകളും നിറഞ്ഞിരുന്ന സമൂഹത്തിനിടയിൽ, തിരുനബി മുഹമ്മദ് (സ) കരുണയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും മാനവികതയുടെയും മഹത്തായ സന്ദേശവാഹകനായി ഉദിച്ചുയർന്നു. മതം, വർഗ്ഗം, വംശം, ദേശം തുടങ്ങിയ മതിലുകൾക്ക് അപ്പുറം, മനുഷ്യരെല്ലാവരും സഹോദരന്മാരാണ് എന്ന സർവ്വലൗകിക പാഠമാണ് അദ്ദേഹം ലോകത്തിനു നൽകിയതെന്ന് ചരിത്രം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.



---


സ്നേഹം : മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം


സ്നേഹമാണ് തിരു നബിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രാണൻ. അയൽക്കാരോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും മാത്രമല്ല, ശത്രുക്കളോടും അന്യജനങ്ങളോടും പോലും അവർ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറി. “നിങ്ങളിൽ ആരും തന്റെ സഹോദരനു വേണ്ടി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ തന്നെക്കായി ഇഷ്ടപ്പെടാതെ വിശ്വാസിയായിരിക്കുകയില്ല” എന്ന വചനത്തിലൂടെ, മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ അടിത്തറ സ്നേഹമാണെന്ന് തിരു നബി പഠിപ്പിച്ചു.


നബിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അനവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ ഇതിന് തെളിവാണ്. വിശപ്പോടെ എത്തിയവർക്കു സ്വന്തം ഭക്ഷണം വിട്ടുകൊടുക്കുക, ദുരിതത്തിലായവരെ സഹായിക്കുക, അനാഥരെയും വിധവകളെയും പരിപാലിക്കുക – ഇതൊക്കെ അദവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകങ്ങളായിരുന്നു. അവരുടെ വീട്ടിൽ പലപ്പോഴും ഭക്ഷണം പോരായിരുന്നെങ്കിലും, ഒരിക്കലും വിശപ്പോടെ ആരെയും തിരിച്ചു വിട്ടിട്ടില്ലെന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു.



---


കരുണ : ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാഷ


കരുണയാണ് നബിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രകാശമേറിയ ഗുണം. ശത്രുക്കളോടും അവിശ്വാസികളോടും പോലും അവർ ക്ഷമയും കരുണയും കാഴ്ചവച്ചു. തായിഫിൽ ജനങ്ങൾ അവരെ കല്ലേറിവെച്ചപ്പോൾ പോലും, പ്രതികാരത്തിനല്ല, ക്ഷമയ്ക്കും ദുആയ്ക്കും അവർ മുൻ‌ഗണന നൽകി. “ഇവർ അറിയാതെ ചെയ്തതാണ്; ഇവരുടെ സന്തതികളിൽ നിന്നെങ്കിലും വിശ്വാസികൾ ഉയർന്നു വരട്ടെ” എന്ന അവരുടെ പ്രാർത്ഥന ലോകത്തിനു മുന്നിൽ കരുണയുടെ ഉന്നത ഉദാഹരണമായി.


ജീവജാലങ്ങളോടുള്ള കരുണയും തിരു നബിയുടെ ജീവിതത്തിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു. ദാഹിച്ച് കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ഒട്ടകത്തോട് അവർ കരുണകൊണ്ട് കണ്ണുനീർ പൊഴിച്ചു. പട്ടിണികിടന്ന നായ്ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തവനു സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കുമെന്ന് അവർ പഠിപ്പിച്ചു. ഒരു പൂച്ചയെ ഉപദ്രവിച്ചവൾ നരകവാസിയായെന്ന കഥ ജീവജാലങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിച്ച ഒരു വലിയ സന്ദേശമായി. പ്രകൃതിയെയും ജീവജാലങ്ങളെയും കരുതിക്കൊണ്ട് ജീവിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു.



---


മാനവികത : സമത്വത്തിന്റെയും നീതിന്യായത്തിന്റെയും പാത


മാനവികതയാണ് നബിയുടെ ദൗത്യത്തിന്റെ ഹൃദയം. അറേബ്യൻ സമൂഹത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന അടിമത്തം, സ്ത്രീകളുടെ അവഗണിതാവസ്ഥ, ദരിദ്രരുടെ ദുരിതങ്ങൾ – ഇതെല്ലാം തിരു നബി മാറ്റി മറിച്ചു. സ്ത്രീകൾക്ക് അവകാശങ്ങളും മാന്യമായ ജീവിതവും ഉറപ്പാക്കി. അടിമകളെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കു നയിച്ചു. ദരിദ്രരെ സമൂഹത്തിന്റെ അഭേദ്യ ഘടകമാക്കി.


“മനുഷ്യർ എല്ലാവരും ഒരേ മാതാവിന്റെ മക്കളാണ്; വർണ്ണത്തിനോ വംശത്തിനോ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആരും മറ്റൊരാളിനേക്കാൾ ഉന്നതനല്ല” എന്ന പ്രഖ്യാപനം ലോകചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാനവിക വിപ്ലവമായിരുന്നു. മദീനയിൽ അവർ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഭരണഘടന – മദീന ചാർട്ടർ – ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യാവകാശഘടനയായി അറിയപ്പെടുന്നു. അതിലൂടെ മുസ്ലിംകളും മുസ്ലിം അല്ലാത്തവരും ഒരുമിച്ച് സമാധാനത്തിലും സഹവർത്തിത്വത്തിലും ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന മാതൃകാസമൂഹം അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചു.


ലോകം ഇന്ന് മതവൈരങ്ങളാലും രാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങളാലും വിദ്വേഷങ്ങളാലും കലുഷിതമാണ്. മതത്തിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്ന യുദ്ധങ്ങളും വർഗ്ഗീയ കലാപങ്ങളും, അനീതികളും ചൂഷണങ്ങളും മനുഷ്യജീവിതത്തെ ദുരിതത്തിലാഴ്ത്തുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ തിരുനബി മുഹമ്മദ് (സ)യുടെ ജീവിതപാഠങ്ങൾ ലോകത്തിനു അത്യാവശ്യമാണ്.


സ്നേഹവും കരുണയും മാനവികതയും ചേർന്നാൽ മാത്രമേ മനുഷ്യജീവിതം യഥാർത്ഥ മഹത്വത്തിലെത്തുകയുള്ളു. മനുഷ്യർ തമ്മിൽ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും കരുണ കാണിക്കുകയും മാനവിക മൂല്യങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ യഥാർത്ഥ സമാധാനവും നീതിയും വിരിയും. തിരുനബിജിയുടെ ജീവിതം ഇന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നൊരു മാർഗ്ഗരേഖയാണ്. അത് പിന്തുടരുമ്പോഴേ ലോകം സമാധാനത്തിന്റെ പൂന്തോട്ടമായി മാറുകയുള്ളു.


Comments

Popular posts from this blog

പൂങ്കമർ

പൂങ്കമർ കാലങ്ങൾക്കുമുമ്പ്... കാലത്തിനും മുമ്പ്, ബൈനയദയില്ലാഹിയിലുദിച്ചൊരു വെളിച്ചംകാലങ്ങൾക്കുശേഷം ചന്ദ്രരൂപം പൂണ്ട് താണിറങ്ങി വന്നു. ശോഭവാർന്ന് വെളിച്ചം കെട്ടുപോയ നക്ഷത്രക്കൂട്ടത്തിനിടയിലെ ഇരുളിലേക്ക്... നിലാവ് നുകർന്ന് നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളക്കം കൈവരിച്ചു. അവിടം മുഴുവൻ പ്രകാശിച്ചു. അനന്തരം, കെടുതിയുടെ കൊടും കാടുകളിൽ, നരകയാതനയുടെ നടുക്കടലിൽ, മരണഭയത്തിന്റെ മരുഭൂവിൽ, നേർവഴി തിരഞ്ഞവന് അവയിലേതുമാധാരമായി!... ഒടുവിൽ, വെളിച്ചം വീശിയ റബ്ബിനെ സ്തുതിച്ച്, ഇലാഹീസ്മരണയിൽ പ്രപഞ്ചം മന്ത്രിച്ചു; നൂറുൻ അലാ നൂർ...

അണയുന്ന ലങ്കറുകൾ

ഹാഫിള് റാഷിദ്‌ കെ.ടി വഴിക്കടവ് ------------------------------------------------------ അവര്‍ കൂടുകളിലടച്ച് പ്രാവുകളെ വളര്‍ത്തുന്നുണ്ട് ; സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലെങ്കിലും സമാധാനത്തിന്‍റെ അടയാളങ്ങളെന്ന്  തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്.! രാജ്യ വീഥികളിലേക്ക്  പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലൂടെ കയറി ആജീവനാന്ത ലാവണം കഴുത്തിലണിയുന്നു തീൻമേശയിൽ ഇഴയുന്ന മൂർഖനും, ചേരയും അവയുടെ വിഷദംഷ്ട്രകളാൽ  നീതി ദേവതയെ ദംശിക്കുന്നു എവിടെ..! ടാഗോറിന്റെ ലോകം കോരിത്തരിച്ച ചിന്തകൾ ? എവിടെ..! ബാപ്പുജിയുടെ അഹിംസാ മന്ത്രങ്ങൾ ? എവിടെ..! അംബേദ്ക്കറിന്റെ സമഭാവനകൾ ? എവിടെ..! ചാച്ചാജിയുടെ വാടാത്ത മതനിരപേക്ഷത മുറ്റിനിൽക്കുന്ന റോസാപുഷ്പ്പങ്ങൾ? എവിടെയെൻ പിതാക്കളുടെ ദീപ്ത സ്മരണകൾ ? എവിടെയെൻ ഇടറാത്ത വാക്കുകൾ ? എവിടെയെൻ ചിറകടിക്കുന്ന പറവകൾ ? അവ ഇനിയും കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുമോ കൂടുകളിൽ നിന്നെങ്കിലും ഒരു പുലരി കാണാൻ    

ബദർ ഖിസ്സപ്പാട്ട്; തലമുറകളെ അതിജയിച്ച ഇശലാവിഷ്കാരങ്ങൾ

✒️മിൻഹാജ് ഇ.കെ ചാഴിയോട് വിശാലമായ ഇസ്‌ലാമിക് ഹിസ്റ്ററിയുടെ ക്യാൻവാസിൽ അനിഷേധ്യമായ അധ്യായമാണ് ബദർയുദ്ധം.പ്രഥമവും പ്രധാനവുമായത് കൊണ്ട് തന്നെയാവണം മറ്റൊരു യുദ്ധത്തിനുമില്ലാത്ത പുണ്യപോരിശയും വിസ്മയാത്മകമായ മതിപ്പും ബദ്‌രീങ്ങളിൽ അനുസ്യൂതമായി വട്ടമിട്ടിരിക്കുന്നത്. തവക്കുലിന്റെയും ഈമാനികാവാശേത്തിന്റെയും മാതൃകാമിനാരങ്ങളായി ബദ്ർ ഇന്നും വായിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നത് അനിഷേധ്യമാണ്. ബദറിന്റെ പശ്ചാതല-പ്രമേയങ്ങളുടെ താളാത്മകവും വൈകാരികവുമായ കാവ്യാവിഷ്കാരമാണ് മഹാകവി മോയിൻകുട്ടി വൈദ്യരുടെ ബദർ പടപ്പാട്ട്.ചരിത്രത്തിന്റെ ചുരുളുകൾക്കിടയിലും ഈമാനികാവേശത്തിന്റെ മാധുര്യവും ബദ്‌രീങ്ങളെക്കൊണ്ടുള്ള ഹൃദയമറിഞ്ഞ തേട്ടവും ഉൾകൊള്ളിച്ചുള്ള പ്രയാണവഴികൾ രചയിതാവിന്റെ സ്തുത്യർഹമായ രചനാതന്ത്രമാണ്.മലയാള മുസ്‌ലിം മാനസങ്ങളിൽ ഇത്രയേറെ മുഴങ്ങിക്കേട്ട ബദർപെരുമയുടെ മറ്റൊരു ഇശലലകളുമില്ലെന്നത് ചരിത്രത്തിന്റെ പച്ചപ്പരമാർത്ഥമാണ്. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പെരുമ പേറുന്ന അകത്തപ്പളികളിലിരുന്ന് ഭക്തിസാന്ദ്രമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രാർത്ഥനാ നിർഭരമായ മനസ്സോടെ ബദർ ഖിസ്സപ്പാട്ട് പാടിപ്പറഞ്ഞ ഇന്നലെയോർമ്മകൾ പഴയതലമുറയുടെ പങ്കുവെക്കലിലെ ആത്മസായൂജ്യത്തിന്റെ വാക്കു...